Voormalige eilanden in Nederland | Marken

“Eilanden hebben iets speciaals. Ze zijn omringd door water. Vanwege het isolement is de sfeer er anders. Bij storm kun je niet weg en anderen kunnen jou niet 1-2-3 bereiken. Een ongerept stukje land midden in het water met een prachtige natuur. Dat biedt volop kansen voor het maken van mooie wandelingen.” Ik kan het niet beter verwoorden dan de auteur van de wandelgids ‘De mooiste eilandwandelingen van Nederland’. Marken

De ondertitel van deze fraai vormgegeven en praktische gids is niet onbelangrijk voor een islomaan als mezelf: 18 wandelroutes op 13 schier- of voormalige eilanden. Tiengemeten, Vlieland en Schiermonnikoog zijn de echte eilanden in de reeks. Ze zijn immers op geen enkele wijze verbonden met het vasteland. Maar het zijn de voormalige eilanden die me het meest intrigeren: Tholen, Sint-Philipsland, Marken, Schouwen-Duiveland, Wieringen, Schokland en Urk. Opgesomde eilanden zijn inmiddels door dam of brug verbonden met het vasteland.
En laat ons ook de kunstmatige eilanden niet vergeten: Neeltje Jans, Roosteren en Schouwen. Neeltje Jans is wellicht het bekendste. Het werd aangelegd om een tweede watersnoodramp in Nederland te voorkomen. Eilandjes in de rivier de Maas bij Roosteren en Stevensweert ontstonden dan weer door de grindwinning. Lees meer over deze ‘ex-eilanden‘.

In deze aflevering: Marken

Een must, deze rondwandeling over het (schier)eiland Marken. De meeste toeristen komen niet verder dan het haventje met viskraam, restaurants, reddingstation van de KNRM en natuurlijk het charmante dorp met zijn houten huizen op palen. De haven dateert van 1837 toen de bloeiende Edamse visserijhandel zich uitbreidde naar Marken. Maar de afsluiting van de Zuiderzee maakte in 1932 een eind aan de visserij, het zoute water was immers veranderd in zoet. Zet tien stappen voorbij de haven en de toeristische drukte ligt ver achter je. Hier begint het grote genieten: links klotsen de golven tegen de keien, rechts stapt een grutto parmantig door het weiland. Even vergeet je dat er in 1957 een dijk is aangelegd tussen Marken en het vasteland en waan je je op een echt eiland.

Sla het heen-en-weertje over de dam niet over. Een ongerept spoor – met de Gouwzee aan de ene, het Markermeer aan de andere kant – eindigt na bijna twee kilometer in het niets. Hetzelfde pad terug over de Dijk is allesbehalve een straf. Op de oostpunt van Marken prijkt de vuurtoren ‘Het Paard’, een markante plek. Via de idyllische gelegen Rozenwerf keer je terug naar het beginpunt.

 

Een klassieker: Klompenmakerij Marken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdat deze vuurtoren uit 1700 vroeger vanuit de verte op een paard leek, heette deze in de volksmond al snel ‘Het Paard van Marken’.In 1839 werd ‘Het Paard’ omgebouwd tot de huidige ronde toren. Vandaag functioneert de toren nog altijd als baken voor de binnenvaart en de recreatievaart. Een vuurtorenwachter is er niet meer, maar het huis dat tegen de toren staat aangeplakt, is wel bewoond (niet geopend voor het publiek).

 

 

 

 

We verbleven in het enige hotel op het eiland, Hof van Marken.